هماکنون در حال مرور بایگانی دستهٔ ‘خاطرات مهرنوش محتشمي’ میباشید.
بعضی از عکسها هست که میخکوبت می کند . دستت را میگیرد و تو را همراه خودش میبرد به اوج خیال.
بعضی از عکسها تو را دعوت می کند که با او همراه شوی و کنارش بنشینی و دل به دلش بدهی .
بعضی عکسها فقط یک حس را برایت تداعی می کند و یا یک موسیقی و آهنگ را برایت زمزمه می کند انگار .
مثل عکسهایی که می گذاشتم و برای من یادآور این شعر بود:»رفتی و بی تو دلم پر درده…پاییز قلبم ساکت و سرده …
و یا شعر هایده :» تو قلبت کی عزیزتر شده از من…کی اومد که بدت اومده از من …
…
حجم عکسهایی که دارم و دوست دارم که شما هم آنها را ببینید و با آنها لحظاتی متفاوت داشته باشید ، خیلی زیاد است . می خواهم آنها را در وبلاگم بگذارم اما با هر جمله ای که با دیدن آن به ذهنم می رسد .شما هم می توانید حسی را که از دیدن آنها دارید برایم بنویسید و مرا غرق در لذتی مشترک از دیدن یک عکس کنید.
امروز این عکس تقدیم شمایی می شود که هرگز برایم کامنت نگذاشتید اما حضورتان همراهم بوده است ، همیشه !
بعضی از لذتها خیلی دردسر داره ! اما نتیجه بعضی از سختی کشیدنها ،می ارزه !
ماجرا اینه که برای جشنواره رادیو ، وسوسه شدم که دست به قلم ببرم و امتحانی بکنم !
نوشتم و ماجرا آغاز شد ! ماجرا دویدن به دنبال حرفه ای ترین های کار صدا !
اولیش صدایی بود که بهترین و زیباترین بود برای کار من ولی متعلق به یکی از گرفتارترین و پرکارترین گوینده ها و دوبلورها یعنی آقای بهروز رضوی !
وقتی که متنم را خواند و قبول کرد که برای کار من بیاید ، باور نمیشد و زمانیکه آن صدای ملکوتی کلماتم را می خواند ، برای لحظه ای اشک در چشمانم حلقه زد . کار را خام گرفتیم و تازه رفتیم سر اول ماجرا یعنی اضافه کردن موسیقی و افکت !
تقریبا 20 ثانیه اول برنامه که عنوان کار گفته شود ، 3 ساعت کار برد ! بررسی 25 تا سی دی افکت آب و باد و آتش تا فقط یکی از هرکدام انتخاب شود !
تازه وقتی که من به خانه رفتم ، صدابردارم از 10 شب تا 5 صبح رویش کار می کرد . و همینطور فردایش و روز بعدش و فردای آنروز !
برنامه از متن دو صفحه ای من تبدیل شد به پروژ ه ای عظیم که هیچ کدام دلمان نمی آمد حتی ذره ای برایش کم بگذاریم !
بعد از روزها کار و تلاش و زحمت تنظیم کردن موسیقی ها و افکتها و ایجاد کردن صدای خاک(باورتان می شود که صدای خاک را هم درآوردیم ) کار تمام شد !
یک سی دی آبی رنگ ضد خش که حاصل همه آن تلاشها حتی در روز تعطیل و غیرکاری بود !
به من گفتند که با وجود همه تلاشهایت هیچ توقعی نداشته باش !
ممکن است کارت با بی مهری روبرو شود !
شاید اسامی برنده ها قبلا تعیین شده باشد !
شاید کسی مفهوم کارت را برای نشان دادن جنبه هستی بخشی عناصر اربعه در خلقت انسان ؛ درک نکند!
و همه اینها برای این بود که توی ذوق من نخورد مثل خیلی از کسانی که توی ذوقشان خورده بود ، ناجور
اما من لحظه ای که در تنهایی و تاریکی کامل شب ، هدفون را در گوشم گذاشتم وتک تک افکتها و موسیقی ها و کلمه ها را با گوش جانم شنیدم ، هدیه ام را گرفتم .
وقتی دیدم که چطور بهترین ها و حرفه ای ترینهای رادیو برای کار من زحمت می کشند و بی هیچ چشمداشتی ، از جان و دلشان برای کار مایه می گذارند ، من جایزه ام را گرفتم !
اینجا می خواهم تقدیر کنم از آنها و ثبت کنم لحظه ای را که اولین کارم را ساختم و اندیشه ام را در اوج موسیقی و احساس ، شنیدم و بگویم که من جایزه ام را گرفتم !
هدیه آشنا شدن با خوبان روزگار و تجربه لذت کار با حرفه ایها !!!
گاهی بعضی صداها تو را یاد خاطرات دورت می اندازد
…
صدای النگوهای طلای مادرم که همیشه در دستش بود ، هنگامه صبح که هوا هنوز روشن نبود ولی او سحرخیز بود و بیدار
برخی روزها کارهای خیاطی مختصری می کرد و صدای چرخش چرخ خیاطی و صدای به هم خوردن النگوهایش که در هم مخلوط می شد و وقتی صدا قطع میشد ؛ صدای مختصر برخورد استکان و نعلبکی که خبر از خوردن چای اول صبح مادرم می داد .
نسیم خنک صبحگاه که از لای پشه بند به درون می آمد و من زیر پتو می خزیدم تا خرخره و زیر چشمی مادرم را می پاییدم و در خیالاتی شیرین و کودکانه غرق می شدم .
گاهی دلم برای سمفونی چرخ خیاطی و النگوهایش تنگ می شود
برای آنهمه بی دغدغه بودن و سرخوشی کودکانه
88/3/11
پ.ن:عکس تزئینی است
تازه با هم آشنا شدیم . از اون دخترایه که باهاشون راحتم . معمولا توی جمله اول آشنایی دخترها از وضعیت تاهل همدیگه می پرسن و سن . فهمیدم که دو سال از من بزرگتره و مجرد .
نوع کارمون ایجاب می کنه که با هم زیاد در تماس باشیم . دختر آرومیه . برعکس من که از سر و کول همه بالا میرم و هر وقت که می رم رادیو ، سراغ همه کسائی که می شناختم میرم و باهاشون احوالپرسی می کنم ، اون خیلی آروم و ساکته و فقط به کار فکر می کنه و خیلی هم به خودش سخت میگیره .
دیروز که با هم بودیم بعد از چند جلسه مشاهدات رفتارهای من ، خیلی با احتیاط از من پرسید :
مهرنوش ! مطمئنی که متاهلی ؟
چطور مگه ؟-
آخه من تا حالا زن متاهل اینجوری ندیدم . حتما تازه عروسی . آره ؟-
میگم نه بابا ! من سابقه ؟ سال زندگی مشترک دارم-
چشماش گرد شده و میگه خوش به حالت که اینقدر خوشی .
می گم فهمیدم که اگر خوش نباشم از دست خودم رفته و تاوانشو خودم می دم نه کس دیگه
برای اولین بار از ته دل می خنده و میبینم که با خنده چقدر همه زیباتر میشن
منم باهاش می خندم
خدایا شکرت !
آخرين نظرات