چندرو پیش باهاش حرف زدم ..از سرفه هام پرسید و من کمی نالیدم که هنوز اذیتم میکنه و از حالش پرسیدم ..یه جورایی نگرانش بودم ..بهم گفت :

مهربونم زیاد خوب نیستم

و بعد گفت قصه بیماری اش را ..شوکه شدم ..بسکه جوان بود و قلمی زیبا داشت ..راستش را بخواهید باور نکردم ..گفتم شاید اغراق میکند و اینقدرها هم جدی نیست ولی چیزی ته دلم لرزید..گفتم توی ذهنم هستی عزیزم و برات دعا میکنم ..واسم نوشت :

ممنون عزیز دل…. مهرت افزون
امروز صبح فهمیدم که رفته..سینه ش دیگه تاب اونهمه سرفه رو نیاورده و نفسش بند اومده ..باز هم اول باور نکردم ..یعنی هنوز هم باور نکردم ..نوشته هاشو خوندم ..چتهایی که با هم کرده بودیم ..پای اکثر نوشته هام لایک زده بود و خطی نوشته بود ..با اینهمه نشونه مگه میشه که رفته باشه ..مگه میشه خاتون با اون همه واژه های ناگفته که هر لحظه گلوشو میفشرد؛ دیگه بین ما نباشه
…
این آخرین کلماتیست که از زبان او بر صفحه اش نوشته شده :
گفت بنویسم
خاتون از قفس درد آزاد شد
گفت » اولش را بنویس از نفس های سوزانم که آتش زد تمام بودنم را
…زندگی اون لحظه هایی نیست که نفس می کشی اون لحظه هایی که نفست بند میاد
«
پرنده ی خسته جان ما بالش را به آسمان گره زد

پ.ن: اول نخواستم که چیزی به این نوشته اضافه کنم و یا ازش کم کنم ..حتی نخواستم که پستی جداگانه درباره اش بنویسم ..نمیتونستم پاکش کنم چون درباره احساسم بود و این خودش یه تجربه جالب بود..اینکه یک نفر ادعا کنه که همه اکانتها و پس وردهایش رو از دست داده و کسی به جای اون شروع به نوشتن کرده و خبر فوتش رو پخش کرده ..اون هم کسی که همیشه انلاین بود و حتی با موبایل وصل میشد و مینوشت ! دوستای مشترکمون نوشته بودن که اون با احساسات بقیه بازی کرده و داره دروغ میگه و به خاطر اینکار خیلی از دوستاشو از دست داد . من ولی هیچی ننوشتم و هیچ تصمیمی هم نگرفتم .این چند خط رو هم برای دوستایی نوشتم که اینجارو میخونن و برای مرگ یک عزیز غصه دار شدن تا بگم که همه چیز دروغ بود ..ما باز هم دروغ شنیدیم اما اینبار از یک دوست اون هم درباره مرگش !!!