آب در کوزه و ما تشنه لبان میگردیم!

اکثر ما در روابط خودمون به دنبال کسی میگردیم که زیبایی ما رو بفهمه .کسی که بتونه به ما بگه که ادم خوبی هستیم و لیاقت زندگی خوب رو داریم . ما ادمها و روابط مختلفی رو تجربه میکنیم . گاهی وقتها حتی به سمت چیزهایی میریم که واقعا نمیخوایم اما این کار رو میکنیم تا به اون حس برسیم. اما غافل از این هستیم که همه چیز در درون خودمونه و هیچ ربطی به فرد دیگری نداره . بعضی از ما زمانیکه این حقیقت رو میفهمیم ، گیج و سردرگم میشیم و حتی شاید فکر کنیم که اینجوری کار ما خیلی سخت تره . اما وقتی که به اندازه کافی از دیگران اسیب دیدیم ، میفهمیم که این بزرگترین نعمته

باشکوهرتین هدیه ای که به ما داده شده همینه : اینکه همه چیز در درون ماست ولی این ما هستیم که اون رو به عوامل بیرونی مرتبط میکنیم . و جالب تر اینکه بعد از ارتباط دادن با دیگران ، یعنی در واقع زمانیکه اختیار رو از دست خودمون به دست دیگرانی میدیم که قطعا به اندازه خودمون دوستمون ندارند، شروع میکنیم به ضربه دیدن . و بعد از اینکه تحملمون تموم شد مستاصل میشیم که : حالا باید چیکار کنم ؟‌ یعنی هیچ کس در این دنیا نیست که منو دوست داشته باشه و ارزش من رو درک کنه

من میتونم با اطمینان بگم که نه ! هیچ کس وجود نداره ! چون هیچ کس ارزشی برای کسی که واسه خودش ارزشمند نیست ، قائل نمیشه و این بزرگترین نعمته . وقتی که بفهمی همه چیز در دست خودته و در ذهن خودته ، تو از همه دنیا و مردمش بی نیاز میشی . این حس ارزشمندی درونی را اگر پیدا کنی ، میبینی که همه به طرز باورنکردنی مبهوت تو میشن و دوستت دارن . لازم نیست تو زیباترین و یا ثروتمندترین ادم دنیا باشی .

فقط کافیه که خودتو قبول داشته باشی و درونت رو کشف کرده باشی .