یه وقتا  آدم اینقدرخودشو فراموش می کنه که اشتباهی فکر می کنه برای اینکه اتفاقی تو زندگیش بیافته ، باید یه چیزی از بیرون رخ بده . بعد هی آویزون آدما و درو دیوار میشه .هی تقلا می کنه تا کسی تکونش بده یا دیگری حرکتی انجام بده و بعد …هی صبر می کنه و انتظار می کشه و امید می بنده و حتی عصبانی میشه که چرا اتفاقی نمی افته ؟

همه جوابها در درون خودمونه و خدا رو شکر که اینجوریه . هر چند که کشف درونمون سخته و اعتماد کردن به تواناییهای خودمون مشکله اما اگر به این بینش برسیم دیگه همه چیز حله . راحت میشیم و فارغ از هر نیازی به بیرون .

جواب همه سوالها درون خودمونه . فقط باید خودمونو کشف کنیم و این لذت بخش ترین کشف زندگیمونه .