وقتی درگیرش هستی فکر میکنی تا ابد طول می کشه ! وقتی عاطفه و احساست درگیره فکر می کنی که مگه میشه روزی نباشه و تو باشی ! حتی یک لحظه بدون او بودن را نمی تونی تصور کنی .

و میگذره تا وقتی حماقت ها و دلخوریها از زیر خاکستر سربلند میکنه

و بعد همه چیز تمام می شود

و دنیایی از دلتنگی و خستگی و گرفتگی بر سرت خراب می شود اما…

خدا را شکر که مرهمی به نام گذشت زمان هست که بر زخمهایت بکشی و مداوا شوی

بهبود میابی .

دیر یا زود

و فراموش می کنی

اما اگر یاد بگیری که تجربه ات را دوباره تکرار نکنی به همه زخمهایت می ارزد

وگرنه شاید آنقدر آزار ببینی که از بودنت سیر شوی