زندگي كوتاه است ، قبول ، اما وقتي كسي كه روزي پاره تنت بود ،
همدمت بود ،
همسرت بود ،
مي خواهد كه برود و مي رود
آنگاه همه چيز كش مي آيد و ثانيه ها مانند قرنهاي جاهليت سخت و طاقت فرسا مي گذرند
و آنگاه سخت تراز قبول اين جداييها ،
قبول پيوندهاي جديد است
اينكه ديگري آيا همان بي وفاي ديروزي نيست با رنگي جديد و قالبي نو
و اينكه آيا دوباره اين قصه پر غصه تكرار نخواهد شد و…



5 comments
Comments feed for this article
جولای 24, 2008 در 7:22 ق.ظ
DESERTER
اوا خاك به سرم
جولای 24, 2008 در 11:23 ق.ظ
touraj
و شاید هم می تو ان این بار با امید و عشق و ایمان و تجر به و صبر و دانش به گو نه دیگر این پیو ند را پیو ند زد
جولای 24, 2008 در 1:40 ب.ظ
DESERTER
اين تم كه الان گذاشتم اصلا هيدر نداره … قراره، مي گن، احتمالا… در آينده اي نزديك دات كام شم.. اگه شدم از لحاظ تم و گرافيك صحنه از خجالتتون در مي ايم.
آره، سوژه پروري رو چند وقتي هست راه انداختم.. هر كي هر موضوعي داشت ميگه و من يه پست كامل دربارش مي نويسم… تا الان كه 5 تا پست نوشتم… يكي دو موضوع ديگه هم مونده.
جولای 25, 2008 در 2:22 ق.ظ
jarchy
سلام
جدایی هم بخشی از این زندگی است و باید به امید به آینده به دیدی روشن و مثبت با آن روبرو شد.
سلامت و پیروز باشی.
ژانویه 23, 2009 در 10:36 ق.ظ
پیشرو
باسلام:سایت بسیار جالب وپر محتوای دارید. امیدوارم در راستای راستای ارتقاء فرهنگ ورشد تعلیمات مدنی و اجتماعی در جهت کاهش اسیب های اجتماعی وهمچنین ایجاد بستری مناسب در خصوص نهادینه کردن ارزش های فرهنگی و اجتماعی موفق وپیروز باشید .
با اجازه شما لینگ سایت رادر وبلاگ خود قرار می دهم .