جدای از بازی های خاص و نقش های ماندگارش ، من با صدایش خاطره ها دارم .

دکلمه هایی که روزهای تنهایی ام را پر کرده بود و من هنوز هم گاهگاهی زیر لب زمزمه شان می کنم !

” مگر میان ما چند رود گل آلود پر گریه می گذرد

که از اینجا تا آن طرف که تویی

هیچ پلی از خواب پروانه نمی بینم …”