
اين شعر که توسط يک بچه آفريقايي نوشته شده است . کانديداي شعر برگزيده سال 2005 شد .
“When I born, I Black, When I grow up, I Black,
When I go in Sun, I Black, When I scared, I Black,
When I sick, I Black, And when I die, I still black…
And you White fellow,
When you born, you pink, When you grow up, you White,
When you go in Sun, you Red, When you cold, you blue,
When you scared, you yellow, When you sick, you Green,
And when you die, you Gray…
And you call me colored???.. …….”
وقتي به دنيا ميام، سياهم، وقتي بزرگ ميشم، سياهم
وقتي ميرم زير آفتاب، سياهم، وقتي مي ترسم، سياهم
وقتي مريض ميشم، سياهم، وقتي مي ميرم، هنوزم سياهم
و تو، آدم سفيد
وقتي به دنيا مياي، صورتي اي، وقتي بزرگ ميشي، سفيدي
وقتي ميري زير آفتاب، قرمزي، وقتي سردت ميشه، آبي اي
وقتي مي ترسي، زردي، وقتي مريض ميشي، سبزي
و وقتي مي ميري، خاکستري اي
و تو به من ميگي رنگين پوست؟؟؟


5 comments
Comments feed for this article
دسامبر 16, 2007 روی 8:42 ق.ظ
پونی
سلام
مطمئنی خودش نوشته؟
فکر کنم بابا ننش براش نوشتن !
مثل من که واسه دخترم آدم برفی میسازم
ولی نشون میده که تن آدمی شریف است بجان آدمیت نه همین لباس زیباست نشان آدمیت
ای کاش اونایی که جایزه میدادن واقعا به این نوشته اعتقاد داشتن
گاها ادای انسانیت رو در آوردن ریاش بیشتر از ساکت موندن و هیچ کاری نکردنه
مثل بعضی ها …
دسامبر 16, 2007 روی 11:52 ق.ظ
تورج ناخدا
آد می ر وی گر ر ها کند شهو ت نفس
آد می خو ی شو د و ر نه همان جانو ر است
سعدی
به یاد کتاب ” ر یشه ها” اثر آلکس هیلی افتاد م . او یک سیاه پو ست آمر یکائی بو د که به پستجوی نیاکان خو د ر فت و ز مانی که به آفر یقا پا نهاد و به قبیله هفت پشت خو د ر سید مو اجه با استقبال گر می از آنها شد و آنگاه به گر یه افتاد بخاطر آنچه انسان بر سر خود آو ر ده است مهم این نیست که این شعر را چه کسی نو شته است مهم در د نامه بو دن آن است و ظلمی که انسان به خو د کر ده است
دسامبر 16, 2007 روی 5:50 ب.ظ
iraj navisa
اگه این دوست سیاهپوستمان را می بینی،بهش بگو منم همیشه سیاهم رفیق سیاه عین خودت.اما با همه ی سیاهی،پدر بارانم!دلت بزرگ باشه رفیق کوچولوی سیاه پوست من
راستی ممنون از ابراز محبت.لینکت کردم.
دسامبر 17, 2007 روی 6:27 ق.ظ
شهرزاد
It is so true and sad
دسامبر 17, 2007 روی 3:15 ب.ظ
رضا عظیمی
فوق العاده بود…کاش می شد اینو با صدای بلند تو گوش هکمه سفید پوست های دنیا داد زد