چند وقت پيش در تلويزيون برنامه اي پخش مي شد ، درباره زندگي معلولين ! يكي از آنها حرف جالبي زد . او گفت : فرق بين سالم بودن و معلول شدن فقط يك لحظه است ، يك اتفاق ، يك بي احتياطي ، خداي نكرده تصادف و…

ديروز كه عضله پايم گرفته بود ، تازه فهميدم كه چه چيزهايي هست كه ما نمي بينيم و برايمان روزمره شده ولي بسيار مهم هستند . تازه فهميدم كه همه جا پر است از پله ! درورودي خانه ، داخل خانه ،‌در حياط و حتي در دانشگاه براي رفتن به هر كلاسي و يا بوفه ، بايد از كلي پله بالا و پايين رفت .

هر يك پله براي معلولان يك فاجعه است . فاجعه اي كه به آنها يادآور مي شود كه عليرغم اينكه روي پاي خودشان ايستاده اند اما به خاطر اين پله ها و در واقع نبود سيستم درست طراحي شهري ، با روحي غني و سرشار از توانايي ، بايد طلب كمك كنند!

بگذريم از اينكه ديگر كمتر كسي حاضر به كمك است !