گاهي بايد دلمان به حال خودمان بسوزد . گاهي فكر كنيم كه ما هم انسانيم . نياز به توجه ،‌استراحت و گاهي حتي قربون صدقه داريم . چقدر سرمان را به ديوار مي كوبيم ! خودمان خونين و مالين مي شويم و بس !

مثل بوكسوري كه ديگر تواني ندارد و فقط در رينگ مانده و مشت مي خورد و…

بايد از رينگ بيرون بياييم . صورت تب دارمان را بشوييم . آب خنكي بنوشيم . كمي به ديوار تكيه دهيم . كفشهايمان را بكنيم . به تصوير خودمان در آينه براي يكبار هم كه شده لبخند بزنيم و خودمان را هر شكلي كه هستيم و هر اسمي كه داريم و هر شغلي كه داريم و هر جاي اين كره خاكي زندگي مي كنيم ، دوست بداريم .

بايد دلمان براي خودمان بسوزد …